Wprowadzenie. Fizjologiczna funkcja pęcherza i dolnych dróg moczowych rozwija się wraz z rozwojem dziecka. Społecznie akceptowalne zachowania wykształcają się stopniowo, a kontrolę mikcji osiąga się do wieku około 5 lat. Utrzymywanie się objawów ze strony dolnych dróg moczowych (lower urinary tract symptoms – LUTS) po tym czasie określa się jako zaburzenia czynności dolnych
Zapalenie pęcherza moczowego to częste, ale zazwyczaj niegroźne schorzenie, które może pojawić się zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Istotnym elementem walki ze schorzeniem jest wczesne wykrycie problemu i postawienie trafnej diagnozy, gdyż umożliwia to szybkie rozpoczęcie leczenia, zmniejszając tym samym ryzyko powikłań
INFEKCJA DRÓG MOCZOWYCH: najświeższe informacje, zdjęcia, video o INFEKCJA DRÓG MOCZOWYCH; infekcja dróg moczowych
Zakażenie dróg moczowych u dziecka. Jednym z najczęstszych rodzajów zakażeń wieku dziecięcego jest właśnie infekcja dróg moczowych. Objawy nie są jednak tak charakterystyczne jak u osób dorosłych. U maluchów od 3. miesiąca do 2. roku życia zazwyczaj pojawia się gorączka, wymioty, biegunka, spadek apetytu i ból podczas
Jestem w 14 tyg ciazy i własnie dopadło mnie zapalenie dróg moczowych. Dwa dni temu byłam ginekologa: dostałam urosept i witamine C. Mam po brac prze 5 dni. Lekarka powiedziała mi że powinnam zrobić badanie moczu dopiero po wybraniu leków, a na mój rozum chyba powinnam zaczać od badania a dopiero potem ustawić leczenie.
nonton film miracle in cell no 7 sub indo drakorindo. Syzanawet nie jestem w stanie policzyć ile furagin, uroseptów, nasiadówek w swoim życiu zjadłam/zrobiłam. Zawsze po brykaniu ze ślubnym infekcje powracały. Mąż zrobił posiew moczu + badanie ogólne moczu. wszystko wyszlo ok,a ja ciągle miałam zapalenia pęcherza, które później prowadziły do zapalenia dróg gin kazała przebadać męża. O ile było przekamażań, a po co,a na co...nic mi nie jest, zdrowy jestem. Mąż dostał skierowanie na wymaz. O Boże ile było gadania, że nie pójdzie. Nie trafiały argumenty, że ja jakoś musze nogi rozkładać przezd lekarzami , to on nie może?Dopiero jak zobaczył, że mnie to naprawde boli ( nie byałm wstanie współżyć bo wiecej dni było z infekcją niż dni bez niej), że sie troche przełamał. Pani doktor zgodziła sie, aby mąż sam pobrał sobie śluz...taka męska cytologia w łazience w się, że ma bakterie. Po kuracji antybiotykowej nas obojga wszystko zniknęło.
Zakażenia układu moczowego to druga pod względem częstości (po zakażeniach układu oddechowego) grupa infekcji, która najczęściej dotyka małych pacjentów. O ile nawracające infekcje dróg moczowych u dorosłych, głównie kobiet, zdarzają się stosunkowo często i nie świadczą o innych zaburzeniach, ten sam problem u dzieci może wskazywać na występowanie u nich wad układu moczowego lub zaburzeń odporności. Trzeba także wspomnieć, że diagnostyka infekcji, zwłaszcza u noworodków i niemowląt, może być bardzo trudna, a objawy stają się widoczne dopiero przy dużym zaawansowaniu zakażenia. [1][2][5] Przyczyny zakażeń układu moczowego u dzieci Infekcje dróg moczowych są często postrzegane jako kobiecy problem. Okazuje się jednak, że w grupie najmłodszych dzieci (do 3. miesiąca życia) na infekcje częściej zapadają chłopcy. Później proporcja się zmienia, a w życiu dorosłym kobiety chorują nawet 50 razy częściej niż mężczyźni. [1][2][3] Podobnie jak u dorosłych, także u dzieci główną przyczyną są bakterie Escherichia coli, które kolonizują jelito grube. Wskutek niewłaściwej higieny, np. niezmienianiu pieluszki bezpośrednio po oddaniu stolca, patogeny mogą łatwo przemieszczać się w okolicę ujścia cewki moczowej i drogą wstępującą migrować do kolejnych odcinków układu moczowego. Innym drobnoustrojem często odpowiedzialnym za infekcje u chłopców są bakterie z rodzaju Proteus, które wchodzą w skład fizjologicznej flory pod napletkiem. Dużo rzadziej do zakażenia dochodzi na drodze krwiopochodnej, zwykle przy uogólnionym zakażeniu. [1][2][4] Nawracające infekcje układu moczowego mogą być jednak oznaką wrodzonych wad układu moczowego, dlatego zawsze należy poszerzyć diagnostykę. Często okazują się one symptomem refluksu pęcherzowo-moczowodowego, który polega na cofaniu się moczu z pęcherza do moczowodów, a także kielichów nerkowych, co przy braku podjęcia leczenia prowadzi do niewydolności nerek. Podobnie do rozwoju zakażeń predysponują zaburzenia funkcjonowania pęcherza, np. niewydolność wypieracza (np. w przypadku pęcherza neurogennego) czy nieprawidłowości w budowie zewnętrznych narządów płciowych, np. zrośnięcie warg sromowych u dziewczynek czy stulejka u chłopców. [1][2] Objawy i diagnostyka zakażeń układu moczowego u dzieci Objawy infekcji dróg moczowych u dzieci są oczywiście uzależnione od wieku małego pacjenta. Niestety w grupie najmłodszych, czyli noworodków i niemowląt do 3. miesiąca życia, choroba jest diagnozowana najpóźniej (dopiero przy dużym zaawansowaniu objawów) i ze względu na niedojrzałość układu immunologicznego ma najcięższy przebieg. Symptomy są bardzo niecharakterystyczne i należą do nich wymioty, biegunka, brak apetytu, niepokój, brak przyrostu masy ciała, a jedynie u 40% z nich pojawia się zwykle bardzo niepokojący młodych rodziców objaw – gorączka. Niestety u dzieci w tym wieku dochodzi do szybkiego rozprzestrzeniania się zakażenia drogą krwi na cały organizm i rozwinięcia urosepsy. [1][2][3] U dzieci nieco starszych, do około 3. roku życia, do wymienionych wyżej objawów może dołączyć zaobserwowany przez rodziców płacz dziecka w momencie oddawania moczu, a także nieprzyjemny zapach lub zmiana zabarwienia moczu. Im starsze dziecko, tym bardziej wykształcony układ odpornościowy, przez co istnieje mniejsza szansa na uogólnienie zakażenia. [1][2][3] Dzieci powyżej 3. roku życia skarżą się z reguły na takie same dolegliwości, jak osoby dorosłe, czyli trudności i ból podczas oddawania moczu, bóle brzucha w okolicy nadłonowej czy zmiana zabarwienia moczu. [1][2][3] Diagnostyka samego zakażenia opiera się na pobraniu moczu do badania. U młodszych dzieci wykonuje się to poprzez założenie cewnika lub nadłonowe nakłucie pęcherza moczowego. U dzieci z gorączką należy koniecznie wykonać także morfologię krwi, oznaczyć parametry stanu zapalnego (CRP) i ocenić funkcję nerek (mocznik, kreatynina). U noworodków wykonuje się również posiew moczu, aby zidentyfikować szczep patogenów, odpowiedzialnych za zakażenie. Umożliwia to szybkie podjęcie odpowiedniej terapii w przypadku uogólnienia infekcji. [1][2] Jeśli mały pacjent cierpi na nawracające infekcje układu moczowego, należy koniecznie poszerzyć diagnostykę w poszukiwaniu ewentualnych wad układu moczowego. Wykonuje się wówczas badanie USG (ocena budowy układu moczowego) i cystouretrografię mikcyjną (ocena czynnościowa układu w poszukiwaniu refluksu, polegająca na podaniu kontrastu do dróg moczowych i robieniu zdjęć przeglądowych podczas oddawania moczu). [1] Leczenie i powikłania zakażeń układu moczowego u dzieci Leczenie infekcji dróg moczowych u dzieci poniżej 6. miesiąca życia, a także starszych w złym stanie ogólnym, powinno mieć miejsce w szpitalu. Przez 2-3 tygodnie podaje się im dożylnie antybiotyk, najczęściej z grupy cefalosporyn. Dzieci starsze mogą być leczone w domu, a antybiotyk jest przyjmowany przez nie doustnie. [1][2] Najgroźniejszym powikłaniem, dotyczącym przede wszystkim najmłodszych pacjentów, jest rozwinięcie urosepsy, czyli uogólnionego zakażenia. Ponadto, podobnie jak u dorosłych, może dochodzić do powstawania ropni w nerkach i tkankach okołonerkowych, a także blizn pozapalnych, które upośledzają czynność nerek, prowadząc do ich niewydolności. Obecność blizn powoduje także zwężenie naczyń krwionośnych, co może z kolei skutkować wystąpieniem nadciśnienia tętniczego. [1] [1] Pod red. Kawalec W., Pediatria, wyd. PZWL, Warszawa 2014, tom 1, s:665-669 [2] Pod red. Dobrzańska A., Pediatria. Podręcznik do Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, wyd. Elsevier Urban & Partner, Wroclaw 2014, s: 851-853 [3] Copp et al., Work up of Pediatric Urinary Tract Infection, Urol Clin North Am. 2015 Nov; 42(4): 519–526 [4] Wani et al., Paediatric Urinary Tract Infection: A Hospital Based Experience, J Clin Diagn Res. 2016 Oct; 10(10): SC04–SC07 [5] Pod red. Gajewski P., Interna Szczeklika – podręcznik chorób wewnętrznych, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków 2012, s: 1487
Probiotyki są dziś tematem zyskującym na popularności, wypierając tym samym czas świetności powszechnie stosowanych antybiotyków. Prozdrowotne właściwości bakterii probiotycznych, zastosowanych w odpowiedniej dla szczepu dawce, posiadają wiele właściwości sprzyjających poprawie naszego zdrowia. Układ moczowo-płciowy również jest wspomagany przez działanie probiotycznych bakterii, co ma szczególne znaczenie w sytuacji nawracających, przewlekłych zakażeń z epizodami gorączki, które mogą doprowadzić do trwałej choroby oraz niewydolności nawracających zakażeń układu moczowego to szerokie zagadnienie dotykające nie tylko dzieci, ale także osób dorosłych. W swoich skutkach epizody zakażeń z towarzyszącą gorączką mogą prowadzić do trwałych zmian bliznowatych w nerkach, a co za tym idzie – do przewlekłej choroby nerek. Niemniej jednak, wśród zakażeń bakteryjnych u dzieci, to właśnie zakażenia układu moczowego plasują się w czołówce, choć są zależne od wielu czynników, takich jak: wiek dziecka, miejsce, w jakim zakażenie się zlokalizowało, odporności organizmu dziecka oraz od innych towarzyszących wad układu moczowego u odmiedniczkowe zapalenie nerek jest najczęstszą postacią zakażeń układu moczowego i jeśli stanowi ono jednorazowe zdarzenie, to problem nie jest wielkiej wagi. Jeśli jednak sytuacja ta się powtarza. a ma charakter nawracający i epizodyczny, konieczne jest podjęcie odpowiednich działań, by uniknąć skutków takich jak białkomocz, nadciśnienie tętnicze, aż po przewlekłą chorobę nerek, która może doprowadzić do konieczności wdrożenia leczenia nerkozastępczego [1].Czy to zakażenie dróg moczowych?Wczesne rozpoznanie zakażeniu dróg moczowych może nastręczać wielu problemów, szczególnie w odniesieniu do wieku dziecięcego z powodu braku specyficznych objawów. Ponadto podstawę do rozpoznania stanowią badania moczu, którego samo pobranie może okazać się trudnym zadaniem w przypadku małych dzieci. Zakażenia u młodszych dzieci przeważnie związane są z wadą układu moczowego, a u starszych mogą sugerować zaburzenia jego prawidłowej czynności [2].Bateryjne zapalenie, które obejmuje miedniczkę nerkową (zakażenie górnych dróg moczowych), objawia się zazwyczaj nagłym początkiem, zazwyczaj ostrym, pod postacią gorączki powyżej 38 stopni Celsjusza. Dodatkowo pacjenci uskarżają się na ból brzucha oraz tkliwość w obrębie okolicy dolnych dróg moczowych (cewki moczowej) to przede wszystkim bezmocz, pojawiające się uczucie nagłego parcia, moczenie, ból lokalizujący się nad łonem, a czasami może nawet pojawić się także zaistnieć sytuacja bezobjawowego zakażenia, co oznacza obecność bakterii w moczu, pomimo że nie wywołują one żadnych objawów [2].Lepiej zapobiegać niż leczyćŚwiadomość powstawania zmian bliznowatych w nerkach, podczas gorączkowych epizodów zakażeń układu moczowego, skłaniała przez lata do stosowania profilaktycznej antybiotykoterapii, już w sytuacji pojawienia się pierwszego takiego epizodu. Dopiero wyniki badań, które wykazały brak jednoznacznego twierdzenia o tym, że antybiotyki sprzyjają nietworzeniu się blizn, skłoniło specjalistów do zmiany strategii postępowania w tym zakresie. Zgodnie z zaleceniami, jakie rekomendowane są aktualnie, profilaktyka antybiotykowa nie powinna być stosowana w sytuacji pojawienia się pierwszego epizodu gorączki przy zakażeniu układu moczowego – nie powinna więc stanowić rutyny. Uzasadnieniem dla jej wdrożenia są nieprawidłowości układu moczowego w obrazie uzyskanym za pomocą badania USG, nawracające zakażenia układu moczowego oraz wady układu moczowego. Innym aspektem, który wzięty został pod uwagę, jest fakt, że przewlekła antybiotykoterapia jest nie tylko groźna w skutkach, ale także przyczynia się do rozwoju lekooporności i utrudnia leczenia w późniejszych etapach życia człowieka [1].„Dla życia”W najprostszym tłumaczeniu słowa pochodzącego z greki – probiotyki („pro bios” – „dla życia”) stanowią grupę żywych drobnoustrojów, których odpowiednia dawka podana gospodarzowi wpływa korzystnie na jego organizm. Trwający długo czas świetności antybiotyków i szczepień ustępuje dziś miejsca metodom profilaktycznym opartym na probiotykach, których zbawienny wpływ znali już starożytni, kiedy zauważyli poprawę zdrowia dzięki bakteriom, jakie znajdowały się w fermentującym mleku. Powszechność poglądu o zdrowym wpływie kefirów i jogurtów ma tu swoje uzasadnienie, gdyż początek XX wieku przyniósł potwierdzenia naukowe na słuszność tej tezy. Szczególną rolę wówczas przypisywano bakteriom ze szczepu Lactobacillus, które podane w odpowiedniej dawce miały stanowić formę bateryjnej terapii zastępczej [1].Bakterie fermentacji mlekowej powszechnie stosowane są jako probiotyki, jednak warto zwrócić uwagę na fakt, że nie wszystkie szczepy mają pozytywny, prozdrowotny wpływ na organizm człowieka, Stąd konieczność odpowiedniej selekcji oraz dobierania właściwej dawki [3].fot. panthermediaCechy dobrego probiotyku to przede wszystkim odporność na niskie PH, jakie panuje w żołądku oraz odporność na enzymy trawienne. Inną ważną cechą jest zdolność do przylegania do błon jelitowych i kolonizacji. Szczepy, jakie zaliczane są do bakterii probiotycznych, to głównie bakterie kwasu mlekowego Lactobacillus i Bifidobacterium, a także pałeczki Lactococcus, Streptococcus thermophilus, Enterococcus faecium i niektóre za szczepów Escherichia coli. Dodatkowo bakterie probiotyczne możemy znaleźć wśród drożdżaków, gdzie podobne cechy znaleziono u Saccharomyces boulardii [1].
Czy wiesz, że zapalenia dróg moczowych u maluchów są równie częste jak infekcje dróg oddechowych? Starsze dziecko poskarży się, że ma problem z oddawaniem moczu, że go piecze i boli. Niemowlę lub 2-3 latek niestety nie powie, co mu dolega. Tymczasem objawy infekcji nie zawsze są oczywiste. Jak rozpoznać i jak leczyć infekcję dróg moczowych u najmłodszych? Zakażenie dróg moczowych jest jednym z najczęstszych zakażeń bakteryjnych u dzieci. Może pojawić się u dziecka już w okresie noworodkowym lub niemowlęcym. Najczęściej wywołują je bakterie fizjologicznie występujące w przewodzie pokarmowym, jednak jeśli dostaną się do dróg moczowych są tam niepożądanymi „intruzami” i wywołują stan zapalny. Wśród tych bakterii „króluje” Escherichia coli i Proteus. Jak rozpoznać objawy infekcji dróg moczowych?Jak prawidłowo pobrać mocz do analizy?Zapalenie pęcherza u dzieci – leczenie homeopatyczneZapalenie pęcherza u dzieci – domowe sposobyJak zapobiegać infekcjom dróg moczowych?Mokre chusteczki – używać czy nie? Jeśli problem powraca Jak rozpoznać objawy infekcji dróg moczowych? Niemowlę, u którego doszło do tego typu infekcji, często płacze, jest niespokojne, rozdrażnione ma przez kilkanaście godzin suchą pieluszkę, lub przeciwnie – moczy ją częściej niż zazwyczaj. Mocz ma intensywną woń, jest mętny, czerwony lub pojawia się czerwona plama na pieluszce. Dziecko ma gorszy apetyt, słabo ssie lub mimo zjadanych porcji mleka może nie przybierać na wadze. Objawom tym często towarzyszy gorączka. Starsze dziecko wciąż biega do toalety i oddaje niewielkie ilości moczu lub pomimo uczucia parcia na pęcherz nie może się wysiusiać. Czasami unika siadania na nocniku (lub pójścia do toalety), bo obawia się dolegliwości. Zdarza się, że maluch, który miał już opanowany trening czystości, nagle zaczyna moczyć się w nocy lub popuszcza mocz w ciągu dnia, bo nie zdąża do toalety. Jest rozdrażniony lub apatyczny, blady, nie ma ochoty na zabawę. Jeśli zauważysz takie niepokojące objawy, warto potwierdzić (lub wykluczyć) infekcję dróg moczowych, wykonując badanie moczu. Skierowanie otrzymasz od pediatry w przychodni. Ale uwaga! Wynik badanie będzie wiarygodny tylko wówczas jeśli prawidłowo pobierzesz próbkę moczu. Jak prawidłowo pobrać mocz do analizy? Jeśli pobieramy mocz do badania ogólnego niemowlęciu: dziewczynce przed pobraniem próbki należy starannie umyć okolicę sromu i cewki moczowej, a chłopcu penisa (nie ściągamy nigdy na siłę napletka!). Następnie osuszyć ciało i przykleić woreczek do pobierania moczu (dostępny w aptece). Najszybciej uda się pobrać próbkę nad ranem, tuż po napojeniu dziecka. Nie wolno przyklejać woreczka na noc. Można też poczekać jakiś czas i postarać się pobrać mocz bezpośrednio do kubeczka. U starszych dzieci lepiej „złapać” próbkę bezpośrednio do pojemniczka (również po dokładnym podmyciu), najlepiej ze „środkowego strumienia” – należy odczekać chwilkę, aby pierwsza porcja moczu wypłynęła i dopiero wówczas podstawić pojemnik. U maluchów korzystających z nocnika można po prostu wstawić go na dno czystego nocniczka. Po uzyskaniu próbki moczu powinno się od razu zanieść ją do zbadania do laboratorium. Wynik potwierdzi, czy doszło do infekcji dróg moczowych, jeśli w moczu pojawi się białko, krew lub ciała azotowe oraz normę przekroczy poziom leukocytów lub erytrocytów. Przez wdrożeniem leczenia warto jest pobrać jeszcze jedną próbkę moczu (pojemnik musi być jałowy) na posiew. Określi on jakie bakterie w nim są, czy jedna czy kilka (jeśli jest ich wiele, to najczęściej sygnał, że mocz został zanieczyszczony podczas pobrania drobnoustrojami np. z okolicy odbytu), a także ich ilość. O zakażeniu świadczy tzw. „bakteriuria znamienna”, co znaczy, że bakterii jest powyżej 10 do potęgi 5-tej. Dzięki temu badaniu lekarz będzie też wiedział, na jakie antybiotyki są one wrażliwe. W przypadku gdy maluch gorączkuje, warto też określić jak bardzo zaawansowana jest infekcja, pobierając badania krwi i wykonując morfologię oraz CRP. Wyniki badań pomogą w podjęciu decyzji jakie leczenie będzie dla dziecka najlepsze. Uwaga! Jeśli widzisz, że twoje dziecko źle się czuje i nie wiesz dlaczego tak się dzieje, koniecznie udaj się z nim do lekarza Gdy maluch gorączkuje „bez powodu”, czyli nie ma kataru, kaszlu ani innych symptomów infekcji układu oddechowego, zawsze warto pomyśleć o wykonaniu badania moczu. Jest to badanie niedrogie i łatwe do wykonania. Przy nasilonej infekcji wskazana jest antybiotykoterapia Jeśli dziecko nie chce jeść, pić, ma wysoką gorączkę, jest stale senne, osłabione, wymiotuje, od kilku godzin ma suchą pieluszkę lub jego mocz jest brunatny, jedź z nim do szpitala. Konieczne są badania, a często również nawodnienie dożylne Zapalenie pęcherza u dzieci – leczenie homeopatyczne Leki homeopatyczne mogą być stosowane, jeśli ogólny stan dziecka jest dobry, infekcja dotyczy dolnych dróg moczowych, dopiero się zaczyna i nie jest bardzo nasilona. Najczęściej stosowanym wówczas lekiem jest Cantharis. Pomoże dziecku, które jest niespokojne, cierpi podczas oddawania moczu (płacze, krzyczy), oddaje mocz po kilka kropli. Aconitum napellus to lek wskazany w zapaleniach pęcherza w przebiegu nagłego wyziębienia np. po kąpieli w zimnym strumieniu. Mercurius corosivus lub solubilis stosujemy przy silnym uczuciu parcia na pęcherz moczowy, z nadwrażliwością na ból, gdy mocz oddawany jest w niewielkich ilościach, może być ciemny. Infekcji może towarzyszyć gorączka, a dziecko poci się i gorzej czuje się w nocy. Często stosowanym lekiem jest również Arsenicum album. Podajemy go wówczas, kiedy dziecko przy infekcji jest osłabione i blade, a piekące bóle przy oddawaniu moczu zmniejszają się w ciepłej kąpieli lub pod wpływem ciepłych okładów na brzuszek np. termoforu. Belladonna to lek pomocny przy wszelkiego rodzaju stanach zapalnych, często jest stosowany w infekcjach przebiegających z gorączką ogólnym złym samopoczuciem poceniem, bólami głowy. Equisetum hiemale z kolei warto podać, gdy dziecko oddaje duże ilości moczu, co może objawiać się popuszczaniem moczu w ciągu dnia bądź moczeniem nocnym. Ból w pęcherzu może pojawić się pod koniec mikcji. Jeśli bóle pęcherza moczowego lub w cewce moczowej pojawiają się np. po zabiegach diagnostycznych takich jak cewnikowanie, cystografia lub cystoskopia pomocna będzie Staphysagria. Homeopatycznie można również leczyć predyspozycję do nawracających zakażeń dróg moczowych, aby zmniejszyć ryzyko nawrotów. Zawsze leczenie dobiera się indywidualnie, wnikliwie analizując problem dziecka. Zapalenie pęcherza u dzieci – domowe sposoby Niemowlęciu pomoże ciepła ziołowa kąpiel (starszemu dziecku nasiadówka w czystej misce) z naparem z kilku torebek rumianku lub nagietka albo kory dębu. Łagodzą one miejscowe stany zapalne, działają rozkurczowo, ułatwiają oddanie moczu i łagodzą ból. Starszemu dziecku warto podawać sok z żurawin lub kisiel żurawinowy – pomoże szybciej zwalczyć infekcję. Podczas infekcji malec powinien dużo pić letniej wody, słabych ziołowych herbatek. Prawidłowo nawodniony organizm szybciej wróci do zdrowia. Jak zapobiegać infekcjom dróg moczowych? Dbaj o właściwą higienę okolicy krocza i cewki moczowej dziecka. Pamiętaj, by okolice sromu dziewczynce myć od przodu do tyłu, dzięki temu nie przeniesiesz bakterii z okolic odbytu w okolice cewki moczowej Każdorazowo po oddaniu stolca umyj pupę malca dokładnie ciepłą wodą i delikatnym mydłem Zmieniaj często pieluszki, bo „ciężki” od moczu i stolca pampers jest idealnym środowiskiem do namnażania się bakterii i grzybów. Dbaj o to, aby dziecko kąpało się w czystej wannie i nie dodawaj do kąpieli pachnących pianek. Zmiękczają one wodę, ale również zmniejszają napięcie powierzchniowe błony śluzowej cewki moczowej, co sprawia, że zwieracz łatwiej „ przepuszcza” bakterie Nie kąp się razem z maluchem w wannie, zwłaszcza jeśli sama cierpisz na stan zapalny okolic intymnych Ostrożnie korzystajcie z kąpielisk i basenów. Dowiedz się, w jaki sposób dezynfekowana jest woda: chlorowana może podrażnić delikatną skórę dziecka, najbezpieczniejsze jest ozonowanie. Unikajcie za to jacuzzi, przebywa tam często sporo osób w niewielkiej ilości wody, co zwiększa ryzyko infekcji Jeśli jesteście zmuszeni do skorzystania z publicznej toalety, przetrzyj deskę chusteczkami dezynfekującymi i nałóż jednorazową nakładkę (do kupienia w aptece). Możesz też zbierać w podróż lub na kemping nakładkę plastikową. Starsze dziecko ucz dbania o higienę okolic intymnych. Pilnuj, by podmywało się dwa razy dziennie i codziennie zmieniało bieliznę. Mokre chusteczki – używać czy nie? Ten wygodny sposób na oczyszczanie pupy malucha nie jest do końca idealnym rozwiązaniem. Nie wszystkie dzieci dobrze tolerują chusteczki nasączone różnego rodzaju środkami czyszczącymi. Mogą wywołać one podrażnienia, zaczerwienienia i stany zapalne okolicy krocza, także cewki moczowej. Lepiej więc nie używać ich do pielęgnacji okolic intymnych dzieci z wrażliwą skórą, alergików, a także u maluchów z infekcją dróg moczowych. Lepiej sprawdzą się płatki kosmetyczne nasączone wodą. Uwaga! U niektórych maleńkich dziewczynek sklejają się wargi sromowe mniejsze. Nie wiadomo jaka jest przyczyna takiego stanu, ale najczęściej sprzyja temu miejscowy stan zapalny. W takiej sytuacji niemowlęciu warto przemywać krocze ciepłą wodą lub naparem z rumianku, kory dębu lub nagietka oraz natłuszczać je maściami łagodzącymi stany zapalne (odpowiedni preparat poleci pediatra). Restrykcyjne dbanie o higienę miejsc intymnych w tym przypadku jest niezwykle ważne, ponieważ sklejone wargi sromowe utrudniają odpływ moczu z pęcherza moczowego przez cewkę moczową, co sprzyja namnażaniu się bakterii i rozwijaniu się zakażenia dróg moczowych. W razie wątpliwości koniecznie poproś o pomoc pediatrę. Jeśli problem powraca Gdy dziecko choruje na nawracające infekcje dróg moczowych, koniecznie trzeba będzie wykonać badania diagnostyczne w kierunku wad w układzie moczowym. Powinien je zlecić prowadzący dziecko pediatra, nefrolog lub urolog. Wady układu moczowego (np. zastawki cewki moczowej) mogą utrudniać wydalanie moczu, powodować jego zastój w drogach moczowych lub cofanie się do moczowodów podczas mikcji (refluks pęcherzowo-moczowodowy). Jeśli badania potwierdzą istnienie wady w układzie moczowym, lekarz indywidualnie zaleci odpowiednie leczenie.
Zakażenia dróg moczowych częściej dotykają kobiety niż mężczyzn. U kobiety drogi moczowe są inaczej zbudowane. Cewka moczowa u kobiet jest znacznie krótsza i przez to bakterie mają do niej łatwiejszy dostęp. spis treści 1. Budowa i funkcje układu moczowego 2. Rodzaje infekcji dróg moczowych 3. Leczenie infekcji dróg moczowych 1. Budowa i funkcje układu moczowego Układ moczowy zbudowany jest z: Zobacz film: "Co to jest układ moczowy?" nerek, moczowodów, pęcherza moczowego, cewki moczowej. Nerki umiejscowione są w tylnej ścianie jamy brzusznej. Usuwają z krwi zbędne substancje. W ten sposób powstaje mocz, który następnie przez moczowody trafia do pęcherza moczowego. Tam jest gromadzony. Wydostaje się na zewnątrz przez cewkę moczową. Mocz może być usuwany dzięki jednoczesnemu rozluźnieniu cewki i skurczowi mięśni pęcherza. Układ moczowy ma za zadanie gromadzić i wydalać zbędne substancje z organizmu. Na przykład mocznik, sole mineralne. 2. Rodzaje infekcji dróg moczowych Zapalenie cewki moczowej – uciążliwa i nieprzyjemna dolegliwość. Wywołuje ból, świąd i pieczenie przy oddawaniu moczu. Warto zareagować od razu. Nieleczone infekcje dróg moczowych prowadzą do przejścia choroby w stan przewlekły i do rozprzestrzenienia się zakażenia na inne narządy. Zapalenie pęcherza – cierpisz na nie gdy odczuwasz częste parcie na mocz, często musisz chodzić do ubikacji, ale w efekcie oddajesz niedużą ilość moczu. Zapaleniu pęcherza towarzyszy również silny, kłujący ból w okolicy nad łonowej. Warto wiedzieć, że najczęstszą przyczyną zapalenia są bakterie, które dostały się do pęcherza przez cewkę moczową. Zapalenie nerek – kolejny element układu moczowego zaatakowany przez bakterie. Zapaleniu towarzyszą bóle w okolicy nerek, gorączka połączona z dreszczami, nudności, wymioty, osłabienie, bóle brzucha oraz bóle głowy. Przy tej infekcji oddawanie moczu jest utrudnione. Przy zapaleniu nerek należy zbadać mocz i krew. Można też wykonać USG jamy brzusznej i urografię. Zapalenie nerek może doprowadzić do ich niewydolności. Bakteriuria bezobjawowa – nie wywołuje charakterystycznych zmian czy dolegliwości. Podczas badania moczu również wszystko jest w normie. Bakteriurie wykrywa się podczas np. badań kontrolnych. W układzie moczowym rozpoznaje się około 100 000 drobnoustrojów przypadających na 1 ml. Nie można jej lekceważyć. U kobiet w ciąży może spowodować przedwczesny poród lub zagrażać życiu dziecka. 3. Leczenie infekcji dróg moczowych Prawidłowy mocz powinien mieć barwę słomkową. Jeśli układ moczowy został zainfekowany mocz może być mętny, może pojawiać się w nim krew. Badanie moczu najlepiej przeprowadzać raz w roku, a w przypadku ciąży – raz w miesiącu. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym większe szanse na skuteczne i szybkie wyleczenie. Zaniedbane zakażenia dróg moczowych mogą przejść w stan przewlekły. Wówczas leczenie będzie znacznie trudniejsze. Infekcje dróg moczowych leczy się antybiotykami. Wcześniej wykonuje się antybiogram, który pozwala dowiedzieć się która bakteria na który antybiotyk będzie wrażliwa. Leczenie najczęściej wymaga leżenia w łóżku i częstego oddawania moczu. Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki. polecamy
infekcja dróg moczowych u dzieci forum
